نشسته‌ ام،عکسهای ایران را میبینم،دلم تنگ است

دلم ایران می‌ خواهد،نه برای فامیل، نه برای گردش،فقط برای ایران..

همراه عکس‌ ها آهنگی گوش میکنم، نالهٔ تار و کمانچه با هم..

و بیرون پنجره را میبینم، آسمان کاملا ابری و همچنان خبری از باران نیست..

گلویم سنگین است و بغض دارم،یه بغض کهنه که انگار به این زودیها دست بردار نیست..

ببار آسمان جان، ببار

میخواهم زیر باران راه بروم،خیس خیس..