18 December 2009

وقتی‌ بعد از مدتها یک دوست قدیمی‌ می ‌‌آید، باخود کوله باری نیز میاورد

از خاطرات، لبخندها،حسرت ها،دردهای مشترک..

و چه خوب و چه بد، لذتی دارد گشودن این کوله بار

دیشب کوله باری را باز کردیم و دوباره چند ساعتی‌ احساس زندگی‌ کردیم..

آتش هم بود

در ضیافت یار همیشگی‌

بیابان عزیز..

My photo
شترمرغی که با داشتن دو بال،در حسرت پرواز است..