دوباره دچار شده ام انگار، به اتاق و گوشهٔ دنجش سراغ هیچ چیزی هم نمیروم، چه فیلم باشد چه موسیقی ساز هم که همچنان خاک می خورد میلم کشیده این روزها که فقط کتاب بخوانم، مثل آن روزها اما سراغ کمد که میروم دستم به هیچ کدامشان نمی رود جز مشیری پس میخوانم، دوباره بازتابِ نفسِ صبحدمان را با لذتی بیشتر، با درکی عمیقتر این روزها انگار هی گم میشوم مثل مشیری در شعرهایش..
02 June 2010
