چه دردناکه، احساسی‌ که این روزها دارم

احساس می‌ کنم که به زندگیم و تک تک لحظاتش تجاوز شده !

تجاوزی بیشرمانه توسط یه سری آدم که همشون دیگه سیاهن تو سرم..

مهم نیست که چی‌ شد، چه بد و چه بدتر قسمتی‌ از همین زندگی‌ بوده انگار !

اما فقط یک چیز میمونه که دوست دارم فریادش بزنم

و چیزی نیست جز گفتن یک :

گور پدر همهٔ دنیا و آدمهاش..

یا مودبانش که میشه شعری از کوهکن:

مرده شور ترکیب دنیا را ببره که نمیبره..