آل اِستارهای کهنه ام را میپوشم ول میشوم در خیابانهای شهر به یاد آن روزها روزهایی که شانه به شانهٔ هم تمام میکردیم خیابانها را خیابانهایی که جای جایشان خاطره شد به یاد دعوا هایمان به یاد سلیقهٔ خنده داره موسیقیت به یاد آل اِستارهای کرم رنگ کثیفت به یاد تعریف کردن پر هیجان خاطرات سربازی به یاد خواندن آن شعر مسخره ( صبح که میشه پنجرتون وا میشه ) به یاد... هنوز میروم هر روز و تنها با این خاطرات خیابانها دلچسبند تو رفتی و رسیدی گفتی که خوشحالی، و همین کافیست برای لبخند..
دلم بدجور ۹۸% میخواهد این روزها !
---------
پ. ن : ۹۸% لقب یک دوست است
24 December 2009
